यसरी जीवनको अनपेक्षित मोडमा अचानक मैले साधनालाई फेरि भेटेँ। अँध्यारोमा मिलिक्क बिजुली चम्किएर एक क्षणको लागि उज्यालो बनाएर फेरि बिलाएजस्तै। करिब पन्ध्र वर्ष जति पछि। सिंगो युग बितिसकेको थियो। मेरो मानसपटलको सन्दुकमा उसका स्मृतिहरूलाई दबाएर ताल्चा लगाएर थुनिदिएको थिएँ। यतिका वर्षपछि त्यो ताल्चा तोडियो।